Ogrody natury...
KWIATEK DLA FINETKI 2 (Custom) blogi ! TAWUŁKA NA BLOGA AKSAMITKA NA BLOGA 3 konkurs ! KASZTANOWIEC NA BLOGA

http://www.cyklamen.blox.pl

RODZAJE: Phy-Pr

Rodzaj Phycella występuje wyłącznie w Chile. Rodzaj obejmuje 3 lub 4 gatunki niedużych roślin. Kwiaty, zebrane są po kilka w kwiatostanach, mają kształt trąbkowy. Płatki mają, zależnie od gatunku, od 3 do 8 cm, są barwy czerwonej, różowej, fioletowej lub pomarańczowej. Kwitnienie przypada na okres od lata, do wczesnej jesieni. Brak informacji o uprawie, prawdopodobnie jest analogiczna, jak dla chilijskich gatunków pokrewnego rodzaju Rhodophiala.

***

Rodzaj Placea obejmuje 3 do 5 gatunków, pochodzących z centralnego Chile. Rosną w górach, na wysokości 1000-2000 m npm, zimują pod śniegiem. Kwitną od września do listopada. Kwiaty charakteryzują się obecnością "prawdziwego" przykoronka, tego samego typu, jak u narcyzów (z tkanek okwiatu). Liście i pęd kwiatostanowy osiągają, zależnie od gatunku, od 15-20 do 50 cm. Kwiaty, zebrane po kilka, rzadziej kilkanaście, są lekko grzbieciste, mają 2,5 do 5,5 cm średnicy, barwę różową lub kremową z czerwonymi prążkami. Wąski przykoronek, sięgający około 1/3 długości płatków, ma zwykle ich barwę, niekiedy z ciemniejszym końcem. W naszych warunkach zalecana do uprawy w zimnej szklarni.


Rodzaj Plagiolirion zawiera tylko jeden gatunek, P. horsmannii, pochodzący z górskich (940-2000 m npm) lasów Kolumbii, z doliny Valle del Cauca, zagrożony wyginięciem. Gatunek ten był do niedawna uważany za wymarły, bo lasy, w których w 1895 r. odkryto go na jedynym stanowisku, zostały całkowicie wycięte. Dopiero w 1989 r. znaleziono go ponownie, w pozostałościach lasów, w północnej części tej samej doliny. Badania owoców i nasion pozwoliły ustalić jego pokrewieństwo filogenetyczne z eucharisem, kalifrurią i urceoliną. W 1992 roślina zakwitła w uprawie.
Plagiolirion to nieduża roślina, wytwarzająca kilkanaście-kilkadziesiąt białych, zygomorficznych kwiatów o średnicy około 3 cm.

Nazwa rodzaju Proiphys pochodzi od greckich słów proi - rano, wcześnie i phyo - rodzić, co odnosi się do kiełkowania nasion jeszcze na roślinie matecznej. 4 gatunki rodzaju Proiphys pochodzą z Australii i wysp Azji południowo-wschodniej (Papua Nowa Gwinea, Malezja, Indonezja, Filipiny). Są najbliżej spokrewnione z kalostemmą, nieco dalej z rodzajami plemienia Haemantheae. Natomiast wyglądem przypominają południowoamerykańskie eucharisy, zarówno białymi kwiatami z podzielonym przykoronkiem, jak i liśćmi: pseudoogonkowymi, żyłkowanymi, przypominającymi funkię.

Występują w lekko zacienionych miejscach, w lasach tropikalnych lub na skraju lasów. Liście zamierają na zimę, kiedy rośliny wchodzą w okres spoczynku. Są stosunkowo łatwe w uprawie. Najpopularniejszy gatunek, P. amboinensis ma liście błyszczące, duże: 20-30 cm na 15-35 cm, z ogonkiem 15-60 cm. Białe, pachnące kwiaty z żółtą gardzielą pojawiają się latem i tworzą baldaszkowaty kwiatostan na pędzie o długości od 15 do 90 cm. Dużo mniejsze są rośliny gatunków P. alba i P. cunninghamii. Wszystkie wymagają przepuszczalnego podłoża, lekko zacienionego stanowiska i zapewnienia okresu spoczynku w zimie, bez podlewania, w nieco obniżonej temperaturze.