Ogrody natury...
Zakładki:
01. LEKTURA PRZY MUZYCE TYiJA
A rośliny są żywymi, oddychającymi i porozumiewającymi się istotami, wyposażonymi w osobowość i atrybuty duszy.darmowy hosting obrazków
AMARYLKOWATE (AMARYLLIDACEAE)
CHOROBY I SZKODNIKI
HIGIENA
KONTAKT
MAŁA ARCHITEKTURA
NA SKRÓTY
PRZYPISY
ROZMNAŻANIE ROŚLIN
darmowy hosting obrazków
UWAGA: TRUJĄ!...
WŁASNY PROJEKT OGRODU
WYBRAŃCY ! GWIAZDA PRAWDZIWA
Z wyjątkiem Afrodyty, nie istnieje na tym świecie nic piękniejszego niż kwiat i nic bardziej niezbędnego niż roślina.darmowy hosting obrazków
KWIATEK DLA FINETKI 2 (Custom) blogi ! TAWUŁKA NA BLOGA AKSAMITKA NA BLOGA 3 konkurs ! KASZTANOWIEC NA BLOGA

http://www.cyklamen.blox.pl
sobota, 06 czerwca 2009
Z przykroscia musze powiadomic Czytelnikow bloga, iz do poczatku lipca nastapi przerwa w dodawaniu nowych wpisow. Przymusowy urlop spowodowany jest chwilowym brakiem dostepu do Internetu... Pozdrawiam! Ksan8os`Trelos
19:56, ksanthos_trelos
Link Komentarze (2) »
czwartek, 04 czerwca 2009

Maranta regalis

Rodzina marantowatych (Marantaceae) liczy około 550 gatunków zaliczanych do 32 rodzajów rosnących w wilgotnych lasach równikowych Ameryki Południowej, Azji i Afryki. Są to byliny o zróżnicowanej wysokości mieszczącej się w granicach od kilku centymetrów do 2-3 metrów. Posiadają duże, wyjątkowo ozdobne liście, które mogą być w kilku odcieniach zieleni, a także wielobarwne. Cechą charakterystyczną rodziny jest posiadanie na ogonkach liści tzw. poduszek stawowych, które pozwalają na bardzo szybkie zmiany położenia blaszki liściowej w stosunku do kąta padania promieni słonecznych, np. w południe są niemal poziome, wieczorem ustawiają się pionowo do góry. Zdaniem niektórych badaczy podczas zmian położenia liści u dużych okazów można usłyszeć cichy szelest. Kwiaty zazwyczaj są drobne, niesymetryczne, bez walorów zdobniczych. Nazwa rodziny pochodzi od żyjącego w XVI wieku botanika Bartlomea Maranti, słynnego z tworzenia systematyki roślin. Spośród ponad pół tysiąca gatunków zastosowanie jako rośliny pokojowe zdobyły sobie głównie gatunki z czterech rodzajów.
Maranta białounerwiona 'Kerchoveana'.

Rodzaj Maranta liczy 25 gatunków. Ze względu na zawartość skrobii w bulwiastych kłączach maranta jest uprawiana także jako roślina użytkowa. Rośliny osiągają do 25 (20-35) cm wysokości. Najważniejsze formy ozdobne to: maranta dwubarwna (M. bicolor), a zwłaszcza maranta białounerwiona (M. leuconeura), wraz z kilkoma znanymi odmianami, takimi jak: 'Erythroneura', 'Kerchoveana' i 'Messangeana'. Najbardziej imponująca i chyba najbarwniejsza jest zaś odmiana 'Fascinator' o wyrazistym wzorze czerwono żyłkowanych liści.

Maranta białounerwiona 'Kerchoveana'.

Z całego potomstwa maranta białounerwiona jest nie tylko najpiękniejsza, lecz także najskromniejsza w wymaganiach i może rosnąć na ocienionym parapecie okna. Niemniej idealne warunki dla rozwoju znalazłaby jednak w szklarni. Ze względu na płożące się pędy najlepiej ją uprawiać w obszernych misach kwiatowych. Miejsce uprawy powinno być jasne, także ocienione, nie w pełnym słońcu. W zbyt jasnym miejscu traci swe atrakcyjne kolory. W ciepłe lato można trzymać także na zewnątrz w miejscu zacisznym. Zimą temperatura w pomieszczeniu oraz temperatura podłoża nie może spadać poniżej 16-18°C, optymalna wynisi 21°C, a przy dużej wilgotności powietrza roślina doskonale znosi nawet 30°C. Nie powinniśmy mieć problemu z utrzymaniem takiej temperatury zimą w naszych mieszkaniach, jednak wraz z nią idzie w parze wysuszenie powietrza. Suche powietrze, a także temperatura poniżej 16°C, może doprowadzić, począwszy od jesieni poprzez zimę, do całkowitego zachnięcia części nadziemnej rośliny. Nie należy się tym martwić i nie wyrzucać rośliny, ograniczyć jedynie do minimum podlewanie, tak by nie wysuszyć podłoża na pył, a z nastaniem przedwiosennych dni delikatnie zwiększać ilość wody. Wkrótce roślina zacznie wypuszczać nowe pędy i ponownie będziemy mogli cieszyć się jej urokiem. Ogólnie podlewamy marantę tylko i wyłącznie miękką wodą o temperaturze pokojowej. Podłoże powinno być utrzymywane w stanie stale wyraźnie wilgotnym, jednocześnie z dopilnowaniem, by nadmiar wody nie gromadził się w doniczce czy na podstawce. Ziemia powinna być pulchna, porowata i dobrze zdrenowana. Roślina powinna być często zraszana, a jeszcze lepiej zamgławiana w celu uniknięcia tworzenia się plam na liściach. W ciągu lata zamgławiamy marantę codziennie, zimą wystarczy raz na dwa tygodnie. Zbyt niska wilgotność powietrza powoduje brązowienie końcówek liści. Jeśli powietrze jest zbyt suche dobrze jest pojemnik z rośliną wstawić do większego, a wolną przestrzeń wypełnić wilgotnym torfem czy mchem lub umieścić doniczkę z rośliną na podwyższeniu w podstawce z wodą. Nawozimy od kwietnia do września co dwa tygodnie, roztworem nawozu o połowę niższym niż w instrukcji producenta.

Maranta białounerwiona 'Fascinator'.

Małe, białe kwiatki z fioletowym wzorkiem nie mają większych walorów zdobniczych i lepiej je usuwać poprzez wyrwanie pędu kwiatowego, gdy tylko się pojawi, ponieważ kwitnienie zawsze jest pewnym wysiłkiem dla rośliny, a nam zależy przede wszystkim na atrakcyjnym ulistnieniu marant. Marantę rozmnażamy głównie przez podział wiosną; dobre efekty daje także sadzonkowanie. Maranty znakomicie rosną w uprawie hydroponicznej.
Maranta białounerwiona 'Erythroneura'.

Maranta białounerwiona 'Leuconeura'.

Rodzaj Ctenenthe liczy około 10 gatunków, występujących w wilgotnych lasach Brazylii. Są to głównie krzaczaste, zimozielone byliny o podłużnych liściach wyrastających na sztywnych i wzniesionych ogonkach bezpośrednio z ziemi. Znane są gatunki jednobarwne, ale większość z nich ma na wierzchu liści wzory, we wszystkich kolorach, a spody czerwone. Kwiaty są małe, białe i rzadko pojawiają się w uprawie doniczkowej. W ogrodach botanicznych możemy podziwiać kilka szczególnie pięknych gatunków, ale do uprawy w pokoju nadają się tylko: ktenante Oppenheima (C. oppenheimiana) oraz ktenente Lubbersa (C. lubbersiana) wraz z kilkoma odmianami, których różnicowanie dla laika nie ma znaczenia. Ich długoogonkowe, spiczaście lub okrągło zakończone liście, osiągające długość 40 cm, są u ktenante Oppenheima od spodu czerwono zabarwione, zaś z wierzchu mają nieregularne plamy lub pasma w barwach od białej do żółtej.

Ktenante Lubbersa.

Rośliny te mogą osiągać do 80 cm wysokości. Ktenante przez cały rok trzymamy w pokoju, w miejscu ciepłym, jasnym lub półcienistym. Sadzimy w żyznym i przepuszczalnym podłożu. Wymaga wysokiej, równomiernie utrzymującej się temperatury. Zimą nie powinna ona spadać poniżej 18°C, także podłoże nie powinno się oziębiać. Do podlewania używamy miękkiej, letniej wody, utrzymując podłoże w stanie stałej wilgotności; nie wolno dopuścić do całkowitego jego przeschnięcia. Ponieważ duża wilgotność powietrza warunkuje powodzenie w uprawie, roślinę powinniśmy często zamgławiać. Nawozimy tylko od wiosny do jesieni nawozem do kwiatów o słabym stężeniu. Rozmnażamy ktenante z sadzonek wierzchołkowych lub pędów bocznych z pękiem liści ukorzenianych wiosną w mnożarce w temperaturze około 25°C lub przez podział roślin. Wszystkie ktenante najlepiej rosną w tropikalnym oknie kwiatowym, gdyż wymagają dużej wilgotności powietrza. Można zagłębiać doniczki w pojemnikach z wilgotnym substratem.

Ktenante Oppenheima.

 

00:01, ksanthos_trelos , Ozdobne
Link Komentarze (2) »
środa, 03 czerwca 2009

Rodzaj ostrzeszyn (Calathea) wywodzi się z tropikalnych rejonów Ameryki Południowej, głównie zaś z Brazylii. W zasadzie jedynym gatunkiem ostrzeszynu, jaki znajduje się w sprzedaży, jest kalatea Makoya (C. makoyana), mimo iż rodzaj ten liczy aż około 150 gatunków i pomimo, że jako rośliny uprawiane dla ozdoby wykorzystuje się około 30 gatunków. Kwitną wiosną i latem, ale tylko jeden gatunek: ostrzeszyn żółtokwiatowy jest uprawiany ze względu na dekoracyjne kwiaty. W tropikariach ogrodów botanicznych można zobaczyć wiele niezwykle atrakcyjnych odmian, których liście mają najrozmaitsze kształty, rysunki i barwy.

Kalatea Makoya.

Calathea zebrina.

Calathea mediopicta

Kalatea dobrze czuje się w miejscach od jasnego do cienistego, utrzymywać ją powinniśmy zawsze w pomieszczeniach zamkniętych. Ponieważ ma wysokie wymagania cieplne, zimą temperatura nie powinna być niższa niż 18-22°C w dzień i 16° w nocy. Przez cały rok podlewamy obficie, używając do tego, a także do częstego zamgławiania, letniej, miękkiej wody. Szczególnie wysoka wilgotność powietrza jest niezbędna w czasie wyrastania młodych liści. Po okresie wegetacji, rośliny przechodzą w stan spoczynku i w tym czasie zapewniamy im niższą temperaturę. Nawozimy od wiosny do jesieni w odstępach dwutygodniowych nawozem do kwiatów; w razie nietolerancji mocniej rozcieńczonym. Rozmnażamy ostrzeszyn przez podział większych egzemplarzy podczas wiosennego przesadzania do ziemi lekkiej, pulchnej, z dużą zawartością torfu (pH 5-6). Przesadzamy rośliny co roku wiosną lub latem. W doniczkach należy stosować grubą warstwę drenażu.

Calathea veitchiana.

Kalatea dobrze rośnie w kulturze wodnej. Zbyt suche powietrze sprzyja pojawianiu się przędziorków, jak i również powoduje zwijanie się liści. Dzięki pracom hodowlanym niektóre z gatunków Calathea potrafią zaakceptować warunki panujące w mieszkaniu. Poza ostrzeszynem Makoya uprawiane bywają także: kalatea lancetolistna (C. lancifolia) o podłużnych lancetowatych liściach z podłużnym ciemnym deseniem, a spodnia część liści purpurowoczerwona. U starszych okazów mogą się pojawić niepozorne, białe kwiaty. Kalatea obrzeżona (C. picturata) o wzniesionym pokroju, podłużnych i owalnych liściach z charakterystycznymi białymi pasmami w środku i z ciemnozielonym obrzeżem. Kalatea pręgowana (C. zebrina) o liściach zielonych z dekoracyjnymi czerwonymi paskami na zewnętrznej stronie i czerwone od spodu. Kalatea falistolistna (C. rufibarba) charakteryzująca się wąskimi, lancetowatymi liśćmi, które są falowane na obrzeżach. Mają one barwę ciemnozieloną z połyskiem, od spodu przybierają odcień czerwonawy. Jej wysokość wynosi około 30 cm. Kalatea ozdobna (C. majestica) bardzo dekoracyjna dzięki jasnym liniom na ciemnozielonym tle. Jest ona nieco wyższa od przedstawionych powyżej gatunków, osiągająca do 100 cm. Oprócz gatunków, których dekorację stanowią wyłącznie liście, możemy się spotkać również z gatunkiem, którego główną dekoracją są kwiaty. Mowa oczywiście o kalatei żółtokwiatowej (C. crocata), która w okresie zimowym wydaje szafranowożółte kwiaty. Oczywiście, aby zakwitła wymaga specjalnych warunków, którym ciężko jest sprostać w mieszkaniu (może stać w zamkniętym oknie kwiatowym, ogrodzie zimowym, szklarni, jasnej łazience).

Calathea crocata.

 

____________________

Stromanthe porteana.



Po zabarwieniu liści można poznać bliskie pokrewieństwo stromante miłego (Stromanthe amabilis) z powyższymi rodzajami z rodziny marantowatych. Rodzaj Stromanthe obejmujący, około 13 gatunków, pochodzi również z tropikalnych rejonów Ameryki, toteż nawet najstaranniej pielęgnowane rośliny nie przeżywają zbyt długo w pokoju i lepiej je uprawiać w zamkniętym oknie kwiatowym lub cieplarni. Nieco odporniejsza i częściej spotykana w sprzedaży niż S. amabilis jest S. sanguinea: stromante krwistoczerwone o liściach zabarwionych wprawdzie mniej wyraziście, ale za to osiągająca wysokość do półtora metra. W Polsce uprawiane są trzy gatunki. Stromanthe sanguinea - podłużne liście o ciemnozielonej górze z jasnym nerwem środkowym i purpurowo czerwonym spodzie, S. amabilis - owalne liście na wierzchu z wyraźnie szarymi poprzecznymi pręgami, spód szarozielony i S. porteana - białawozielone, jajowate liście ze srebrzyście białym użyłkowaniem. Są to zimozielone, pełzające byliny, uprawiane ze względu na dekoracyjne liście. Pokrój mają wzniesiony, a liście duże (do 40 cm); w zależności od gatunku blaszka liściowa posiada jasne nerwy środkowe, przeważnie z szarymi poprzecznymi pręgami. W pomieszczeniach nie kwitnie.

Poniższe ilustracje przedstawiają Stromanthe sanguinea i jego odmiany.

'Horticolor' i 'Multicolor' (z prawej).

Utrzymywać stromante powinniścmy w miejscu jasnym, lecz w żadnym razie słonecznym, najlepsze jest światło rozproszone. Przez cały rok wymagana jest temperatura otoczenia rzędu 20°C i taka sama temperatura podłoża. Powinno być ono utrzymywane stale wilgotne, a do podlewania używana być woda miękka o temperaturze pokojowej. Roślina nie znosi suchego powietrza, jego wilgotność powinna wynosić co najmniej 60%. Zasilamy co 2 tygodnie nawozem do kwiatów w okresie wiosna-jesień. Rozmnażamy poprzez podział wiosną. Do uprawy dobre są płaskie naczynia z pulchną, przepuszczalną ziemią, i dużą warstwą drenażu. Staramy się nie przesuszać podłoża. Stromante dobrze rośnie w uprawie hydroponicznej, pod warunkiem, że zostaną spełnione jej pozostałe wysokie wymagania.

'Multicolor'

'Tricolor'

'Triostar'

Stromanthe sanguinea - kwiaty.

23:13, ksanthos_trelos , Ozdobne
Link Dodaj komentarz »

Miejsce pod zasoby bloga jest limitowane. W przypadku wyczerpania się wolnego miejsca nowe dodawane jest w poniedziałki. Co prawda lubię mieć opracowanych ostatecznie w edycji kilka notek do przodu, gotowych do opublikowania za pomocą jednego kliknięcia, jednakże na przełomie maja i czerwca złożyło się tak, że w edycji nie czekał żaden "gotowiec". Doznałem zatem dylematu: czy z przyczyn powyższych zrobić na blogu tygodniową przerwę, czy raczej opublikować notki pozbawione ilustracji, a dodać te ostatnie dopiero po 8. czerwca. Skłaniam się ku tej drugiej opcji. Częstotliwość wpisów nie zostanie tym zachwiana, a po przeczytaniu treści za kilka dni można przecież powrócić, by nadrobić zaległości pod względem zdjęć.
Takie sytuacje, niestety, mogą się powtarzać. Za co szanownych Czytelników szczerze przepraszam.

Do końca tygodnia opublikuję 3-4 notki, przy czym tylko jedna z nich jeszcze będzie opatrzona zdjęciami. W pozostałych ilustracje dodam po 8. czerwca.

04:36, ksanthos_trelos
Link Komentarze (2) »
wtorek, 02 czerwca 2009
 
 
Schody

Te stare, popękane schody prowadzące z ulicy do domu zostały zmienione w przytulny ogródek, tak jak to widać w trzech poniższych propozycjach projektów.

Wprawdzie trudno uznać schody za ogródek, jednak dla miłośnika kwiatów również to miejsce stanowi przestrzeń, którą można wypełnić roślinami. Posadzone w donicach ustawionych na stopniach lub obok schodów pięknie harmonizują z architekturą domu i jego wnętrzem.

Wymiana uszkodzonych cegieł czy połamanych stopni nie tylko zmieni wygląd schodów, ale również poprawi bezpieczeństwo. Warto poświęcić także trochę uwagi detalom, takim jak stylizowane poręcze czy oświetlenie. Schody powinny być tak zaprojektowane, aby nawiązywały do charakteru otoczenia. Użycie tych samych lub podobnych materiałów, powtórzenie niektórych wzorów pozwoli osiągnąć ten sam cel. Łagodnie skręcone schody podkreślą zwieńczone łukami drzwi i okna. Załamanie w kształcie litery L na dole schodów poszerzy przestrzeń. Można będzie tam postawić doniczki z roślinami lub rzeźbę, nie zastawiając przejścia. Miejsce pod schodami zaś jest idealne na schowek.
W tym projekcie dodano ceglane słupki ozdobione jasnymi kamiennymi kulami akcentującymi rytmikę oraz nowe betonowe stopnie podkreślające układ schodów. Okrągłe formy roślin nawiązują do kształtu ozdób.

Ustawione na stopniach rośliny powinny mieć wyraźne, architektoniczne formy harmonizujące z kształtem schodów. Zimozielone krzewy znakomicie się do tego nadają. Poręcze i przyległe ściany mogą być ozdobione pnączami oraz barwnymi roślinami jednorocznymi w doniczkach. Musimy pamiętać, że nie mogą one zastawiać przejścia. Jeśli schody są przy ruchliwej ulicy, trzeba wybrać rośliny odporne na zanieczyszczenie powietrza.
Schody wykonano z drewna odpornego na wilgoć oraz wbudowano schowek na pojemniki i narzędzia ogrodnicze. Rośliny dostosowane są wielkością do schodów, a ich łagodne kształty kontrastują z ostrymi liniami konstrukcji. 
 
08:48, ksanthos_trelos , Pomysły
Link Komentarze (1) »

W maju blog został zupełnie zdominowany przez trzy rośliny: fuksje, konwalie i tulipany. Wpisów o innej tematyce było jak na lekarstwo. Całkiem niedawno zdałem sobie sprawę, że zaniedbałem porządnie rośliny pokojowe. Zatem czerwiec spróbuję zdominować właśnie nimi...

Z szerszych opracowań niezmiernie kusi mnie omówienie rodziny przypołudnikowatych. I jeśli nie w tym miesiącu, to zapewne w następnym temat powinien zostać opisany.

Liczba dziennych odwiedzin bloga stabilizuje się. W maju Blox pokazał ich łącznie 30174.

08:47, ksanthos_trelos
Link