Ogrody natury...
Zakładki:
01. LEKTURA PRZY MUZYCE TYiJA
A rośliny są żywymi, oddychającymi i porozumiewającymi się istotami, wyposażonymi w osobowość i atrybuty duszy.darmowy hosting obrazków
AMARYLKOWATE (AMARYLLIDACEAE)
CHOROBY I SZKODNIKI
HIGIENA
KONTAKT
MAŁA ARCHITEKTURA
NA SKRÓTY
PRZYPISY
ROZMNAŻANIE ROŚLIN
darmowy hosting obrazków
UWAGA: TRUJĄ!...
WŁASNY PROJEKT OGRODU
WYBRAŃCY ! GWIAZDA PRAWDZIWA
Z wyjątkiem Afrodyty, nie istnieje na tym świecie nic piękniejszego niż kwiat i nic bardziej niezbędnego niż roślina.darmowy hosting obrazków
KWIATEK DLA FINETKI 2 (Custom) blogi ! TAWUŁKA NA BLOGA AKSAMITKA NA BLOGA 3 konkurs ! KASZTANOWIEC NA BLOGA

http://www.cyklamen.blox.pl
wtorek, 22 grudnia 2009

Odrobiny ciepła dzięki ludzkiej życzliwości, odrobiny światła w mroku dzięki szczeremu uśmiechowi. Radości w smutku, dzięki ludzkiej miłości i nadziei na lepsze jutro w chwilach niepokoju... Szczęśliwych, kojących, wartych pamięci, przeżytych w zgodzie ze światem i z sobą samym, pełnych życia i miłości Świąt Bożego Narodzenia oraz niesamowitego, niezapomnianego, niepowtarzalnego Sylwestra!

11:13, ksanthos_trelos
Link Komentarze (1) »
sobota, 12 grudnia 2009

Wszędzie nowoczesna cywilizacja przynosi zubożenie naturalnej różnorodności. Prawie wszystkie obszary tak urozmaiconego krajobrazu są tym zagrożone: olbrzymie monokultury na polach, przenawożone i ubogie gatunkowo łąki, regulowane cieki wodne, sztuczne monokultury leśne. Nawet ogrody są ujednolicone. Wiele ogrodów z ich monokulturą trawnika i róż oraz łatwych do pielęgnacji obcych iglaków jest dzisiaj tak jednostajnych jak sztuczny las świerkowy. A przecież właśnie ogrody mogą stanowić ważne wyrównanie utraconych siedlisk. Sumując powierzchnię ogrodów uzyskujemy powierzchnię średniej wielkości województwa: dla ochrony gatunkowej olbrzymia możliwość, której nie można nie wykorzystać!



Poza tymi szczęśliwcami, których powierzchnię ogrodu można mierzyć w hektarach, zwłaszcza kiedy graniczą z lasem lub też zawierają w sobie jego skrawek, założenie lasu w ogrodzie nie jest możliwe, właśnie dlatego, iż leśne zbiorowisko potrzebuje minimalnej powierzchni, która daleko wykracza poza powierzchnię przeciętnego ogrodu. Jednak można zakładać w ogrodzie pojedyncze tereny zbliżone do lasu, np. zbiorowisko skraju lasu z rodzimymi drzewami, krzewami i leśnymi roślinami zielnymi, miejsce dla roślin cieniolubnych, teren dla kwitnących wiosną kwiatów leśnych albo kącik ze starymi pniami, paprociami i mchami.



Pod najlepiej naturalnym, nie ciętym żywopłotem z rodzimych gatunków występujących na skrajach lasów, takich jak: tarnina, głóg jednoszyjkowy, trzmielina, szakłak, leszczyna lub bez czarny, można bardzo łatwo zasiedlić gatunki kwitnące wczesną wiosną, typowe dla lasu liściastego. Należą do nich m.in.: zawilce, kokorycz, kokoryczka, endymion, przylaszczka, miodówka, ziarnopłon, dąbrówka, śnieżyczka przebiśnieg, śnieżyca wiosenna, czworolist, czosnek niedźwiedzi. Nie warto dodawać do tego zestawu tulipanów czy hiacyntów, aby nie zepsuć leśnego charakteru zakątka. Także pod krzewami jagodowymi w sadzie i wokół niektórych drzew jest najczęściej dużo miejsca dla całych dywanów kwiatowych, które mogą się jeszcze rozwinąć przed rozwojem liści drzew. Prawie wszystkie rośliny leśne wymagają jednak próchnicznej gleby. Dlatego powinniśmy pozostawić opadłe jesienią liście drzew i krzewów, a miejsca gdzie rosną rośliny wzbogacić dodatkiem dojrzałego kompostu i spulchnić. W sklepach ogrodniczych można kupić nasiona albo rozsadę wszystkich (nawet częściowo objętych ścisłą ochroną) gatunków, to też nie ma konieczności pustoszenia i tak już zubożałej i zagrożonej przyrody!



W ogrodzie często znajdują się stare pniaki drzew, martwe drewno, gałęzie i liście, które zwykle rozdrabnia się i kompostuje. Z tego materiału można jednak urządzić w cienistym lub półcienistym miejscu zakątek dla roślin cieniolubnych. Miejsce to powinno być stale wilgotne i chronione przed wyschnięciem. Już, gdy tylko to miejsce, które nie może być zbyt małe, pozostawiamy na dłuższy czas bez opieki, zasiedlają się tu mchy, grzyby nadrzewne i trawy. Jeśli nie chcemy odczekać pewnego czasu, poprawia się ten zakątek najlepiej narzucając opadłe liście z lasu i omszone kawałki kory oraz sadzi paprocie, bluszcz i różne rośliny lubiące cień i wilgoć, np. obrazki plamiste, szczawik zajęczy, piżmaczek, gruszyczkę okrągłolistną i konwalijkę dwulistną.
W tym miejscu warto jednak zaznaczyć, że wraz ze ściółką leśną możemy niechcący wprowadzić do naszego ogrodu groźnego pasożyta, którego zamarynowane owocniki może i świetnie smakują, ale i rozrastająca się na wielkim obszarze grzybnia może zaatakować i w konsekwencji uśmiercić nasze ogrodowe drzewa i krzewy, również owocowe. Mowa, oczywiście, o opieńce, który to grzyb jest tak wyjątkowym rozbójnikiem, że zasługuje na osobną notkę...



Żaden ogród nie jest wszędzie równomiernie nasłoneczniony. Także rabaty wokół domu mają swoje zacienione strony i okazują się często ogrodniczymi strefami problemowymi, dla których musi być zastosowana jednolita zieleń obcych, karłowatych iglaków albo ekologicznie zupełnie bezsensownych roślin okrywowych. Przy tym wiele rodzimych roślin leśnych doskonale nadaje się do stanowisk, gdzie jest niewiele światła, w kątach wśród zarośli lub w zacienionym kącie ogrodu. Pomijając bardzo piękne paprocie, jak wietlica, paprotnik, języcznik albo paprotka, można upiększyć cieniste lub półcieniste miejsca różnymi roślinami leśnymi. Kopytnik, przytulia i barwinek są zachęcającą alternatywą dla zwyczajnych roślin okrywowych. Również obrazki plamiste i konwalie rosną bardzo dobrze w półcieniu. Wysoko rosnące specjalne rośliny cieniolubne to przede wszystkim świerzbnica, szałwia kleista lub dzwonek szerokolistny. Do półcienistych stref brzegowych można zaplanować dębik ośmiopłatkowy, chaber górski, parzydło i niecierpek. Dodatkowo do tego bogatego nasadzenia nadają się różne leśne trawy ozdobne, np. perłówka czy kostrzewa leśna oraz spokrewnione z trawami sitowie i turzyce.



Poręba leśna natomiast odpowiada suchemu, słonecznemu i bogatemu w składniki pokarmowe stanowisku w ogrodzie, na którym rozkładają się resztki drewna, gałęzie i kawałki kory. Poręba jest przeciwieństwem cienistego zakątka. Na porębie można posadzić wyższe i bardzo ładnie kwitnące leśne rośliny, które i w naturze rosną na porębach i/lub skrajach lasów, jak np. naparstnica purpurowa i wierzbówka kiprzyca. Na porębie w miarę upływu czasu w sposób naturalny, przez rozsiewanie się nasion, zasiedla się rośliny dziko rosnące, trawy, byliny i krzewy. A wtedy sami powinniśmy już zdecydować, co ma na naszej ogrodowej porębie rosnąć, a co nie.



Leśne drzewa i rośliny wnoszą wiele życia do ogrodu, czego miłośnik przyrody nie powinien sobie odmawiać. Owady będą pierwszymi przybyszami, które wykorzystają w pełni to, co mają do zaoferowania rośliny. Obfitujące w pyłek i nektar kwiaty leśne przyciągają wiele motyli, pszczół, trzmieli i bzygowatych. Te małe zwierzęta z kolei przyciągają sikory, rudziki, pleszki, muchołówki, pokrzewki, strzyżyki i wiele innych, coraz rzadsze ptaki śpiewające. Ci śpiewacy cenią nie tylko różnorodne źródło pokarmu w postaci owadów, owoców i nasion, ale także drzewa, krzewy i byliny różnej wysokości i gęstości. Tak zatem rośliny leśne są nie tylko ciekawymi obiektami obserewacji, ale zwabiają także interesujące zwierzęta do naszego ogrodu!

11:50, ksanthos_trelos , Inne nasze
Link Komentarze (1) »
niedziela, 06 grudnia 2009

Człowiek będzie tym bardziej poruszony żywą rzeczywistością przyrody, im więcej o niej wie, pisał Konrad Lorenz, jeden z bardziej znaczących biologów ubiegłego stulecia. Być może dlatego wielu ludzi tak obojętnie i rozrzutnie obchodzi się z dobrami przyrody, ponieważ wiedzą za mało lub prawie nic o wrażliwości i szczególnym porządku panującym w przyrodzie. Tam, gdzie człowiek bezwzględnie ingeruje w naturę, zakłóca i uszkadza jej pierwotność i rozwój. Może jednak zawrzeć pokój z przyrodą i wspierać ją wszędzie tam, gdzie różnorodność i bliskość przyrody znajduje się na jego szlaku, a mianowicie w bezpośrednim otoczeniu. Często jednostajne zielone wyspy zieleni w osiedlach lub ogrodach są jedyną szansą na to, aby utrzymać kontakt z ożywioną przyrodą. Różnorodne rośliny leśne także umożliwiają utrzymanie tego kontaktu.
Wstęp ten zapowiada dwie ostatnie notki leśnego cyklu. Dziś o lesie jako środowisku życia; następnym razem o namiastce lasu w ogrodzie.



Europa Środkowa od dawna jest obszarem lesistym. 28,7% całej tej powierzchni przypada na lasy naturalne lub sztuczne. Rozległe, zamknięte i bardzo szerokie tereny leśne nadają charakter krajobrazowi średnich gór. Od zamierzchłych czasów człowiek ma ścisłe powiązania z lasem. Las dostarczał już naszym przodkom pożywienia i drewna opałowego oraz zapewniał schronienie przed wrogami. Wraz ze wzrastającą liczbą ludności i rozwojem techniki las był coraz bardziej eksploatowany; dostarczał drewna budowlanego do obróbki, na opał, dawał też podstawę do pozyskiwania węgla drzewnego, żywicy i garbników. Dopiero na początku XVIII wieku człowiek doszedł do wniosku, że lasu nie można tylko eksploatować, lecz trzeba go także utrzymywać i pielęgnować. Zrozumiano, że las nie jest tylko producentem drewna, ale spełnia o wiele ważniejsze zadania: odgrywa ważną rolę w gospodarce wodnej przyrody. Gleba leśna z warstwą bardzo dobrze rozłożonej próchnicy dba o to, by opady wsiąkały wolno, mogły wnikać w głębsze warstwy gleby i tworzyły zapas na porę suszy. Wiosną śnieg w lesie topnieje wolniej i może dzięki temu stale wnikać w glebę, latem zacieniona leśna gleba wyparowuje mniej wody niż łąka czy pole. Do tego korzenie drzew, krzewów i leśnych roślin umacniają glebę i zapobiegają erozji. Temperatura w lesie jest bardziej wyrównana niż w otwartym krajobrazie. W ciągu dnia mniej lub bardziej zwarte korony drzew zapewniają dobrą ochronę przed przegrzaniem, nocą las tak szybko nie wychładza się. Drzewa i krzewy zatrzymują wiatr i obniżają jego prędkość. Oprócz tego lasy są producentami tlenu i niezwykle wydajnymi filtrami powietrza. Nie można pominąć znaczenia lasu dla wypoczynku człowieka, a szczególnie mieszkańców miast.



Las jest bardzo zróżnicowaną wspólnotą roślin i zwierząt wytworzoną w długim okresie czasu. Na zewnątrz las wygląda zawsze sztywno, statycznie i właśnie tak, jakby wszystko w nim znajdowało się w równowadze. W rzeczywistości jednak leśna wspólnota jest niezwykle dynamiczna. Ta wspólnota jest tym trwalsza i długowieczna, im więcej gatunków w niej żyje. Tam, gdzie ingeruje człowiek i zamiast bogatych gatunkowo lasów, zakłada jednostajne plantacje drzew, jak sztuczne lasy sosnowe czy świerkowe, kończy się bogactwo gatunków. Z łatwością rozprzestrzeniają się fale szkodników (korniki i inne szkodniki lasu), które można kontrolować tylko z największym trudem i najczęściej przy użyciu określonych trucizn. Możliwie duża, samoregulująca się różnorodność gatunkowa może wyrównać wpływy zewnętrzne i jest niezwykle ważna dla przetrwania każdej wspólnoty! Jak wszędzie różne wymagania co do światła i gleby także w lesie określają skład zbiorowisk roślinnych. Niezwykła różnorodność gatunkowa lasów jest między innymi wynikiem przemieszania wielu różnych siedlisk, z których składa się las. Z jednej strony istnieją brzegi lasu jako obszary graniczne z innymi obszarami: polami, łąkami, drogami i osiedlami, gdzie las zazębia się z innymi siedliskami. Z drugiej strony przenikają je tzw. wewnętrzne brzegi lasu, skraje duktów, nad małymi ciekami wodnymi albo jeziorami, skraje leśnych łąk, polan albo poręby. W lesie istnieją także źródła, małe leśne torfowiska, wypełnione wodą rowy przy drogach, ale także suche strome skarpy oraz odcinki dróg z rozpadlinami w ziemi, skały, usypiska, słoneczne zbocza i cieniste wąwozy; mówiąc krótko: wielka ilość niewielkich siedlisk, które z powodów ich stosunków świetlnych, wodnych i glebowych znacznie się od siebie różnią i dlatego rosną w nich różne gatunki. Utrzymanie tej różnorodności oznacza dla leśnych roślin możliwość przeżycia.

11:02, ksanthos_trelos , Inne nasze
Link Komentarze (1) »