Ogrody natury...
KWIATEK DLA FINETKI 2 (Custom) blogi ! TAWUŁKA NA BLOGA AKSAMITKA NA BLOGA 3 konkurs ! KASZTANOWIEC NA BLOGA

http://www.cyklamen.blox.pl
Blog > Komentarze do wpisu

Chińska piękność 1/2: Portret

Gdyby ktoś ogłosił konkurs na najpiękniejsze drzewa wiosny, to magnolie miałyby w nim ogromne szanse. Z daleka wyglądają tak, jakby na ich bezlistnych jeszcze gałęziach przysiadły wielkie, białe czy różowe motyle. Któż potrafi się oprzeć ich urokowi?... Wśród drzew i krzewów kwitnących w chłodniejszym klimacie magnolia należy niewątpliwe do roślin o najwspanialszych kwiatach. W porze kwitnienia, która u niektórych gatunków rozpoczyna się już późną zimą, a u innych wiosną lub latem, na końcach gałęzi pojawiają się masowo pojedyncze, duże kwiaty, które u pięknej magnolii wielkokwiatowej (M. grandiflora) mogą osiągnąć wielkość 30 cm! Atłasowe płatki mają kolor śnieżnobiały, kremowy lub różowy, ale bywają też i dwukolorowe: wewnątrz białe, a na zewnątrz różowe. Niektóre gatunki magnolii rozchylają swe płatki na podobieństwo kwiatów róży, u innych kwiaty przybierają kształt wysmukłych kielichów, głębokich czarek lub wieloramiennych gwiazd. Najczęściej wydają cudną, delikatną woń. Urody magnoliom dodają duże, lśniące, skórzaste liście. U magnolii parasolowatej mogą osiągać one aż 60 cm długości.


W tle magnolia japońska.

Z ewolucyjnego punktu widzenia kwiaty magnolii wykazują wiele cech uważanych za pierwotne. Zalicza się do nich m.in. brak wyraźnego zróżnicowania na kielich i koronę, spiralne ułożenie wszystkich części kwiatu - w odróżnieniu do bardziej nowoczesnego układu okółkowego, a także rzucającą się w oczy okazałą strukturę wnętrza kwiatu. Ta intrygująca struktura to wydłużone dno kwiatowe, na którym osadzone są liczne listkowate pręciki oraz równie liczne maleńkie słupki. U bardziej ewolucyjnie zaawansowanych roślin kwiatowych dno kwiatowe (czyli końcowy odcinek łodygi) ulega skróceniu i rozszerzeniu, stając się podstawą kwiatu, a nie jego centralną częścią. A zatem magnolie - obok np. lilii wodnych - to pierwsze z roślin kwiatowych, które w drodze ewolucji pojawiły się na Ziemi i do dziś niemal nie zmieniły. Ich historia liczy już sto milionów lat. I to właśnie one pierwsze "zatrudniły" owady do zapylania swoich kwiatów. Współczesnym owadom jednak najwyraźniej nie przeszkadza nieco staroświecki wygląd kwiatów magnolii, gdyż zlatują się tłumnie, przyciągane unoszącym się w powietrzu intensywnym zapachem. Skrzydlaci goście nie tylko znajdują w obszernym wnętrzu pożywienie w postaci pyłku i nektaru, ale również ciepły i bezpieczny nocleg pod osłoną zamykających się wieczorem płatków. Ukryte przed oczami wrogów mogą tam w spokoju ucztować oraz... oddawać się miłosnym zalotom. Kwiaty magnolii zapylane są przez chrząszcze. Po opadnięciu kwiatów na szczycie łodygi pozostaje szyszkowaty owocostan, dojrzewający jesienią. Dojrzałe nasiona o intensywnie czerwonej, mięsistej osłonce (osnówce) wiszą na zewnątrz "szyszki" jak maleńkie bombki choinkowe. W ich rozsiewaniu biorą udział ptaki, które chętnie zjadają miękkie opakowanie, wydalając niestrawną resztę. W przypadku magnolii już na kilka miesięcy przed porą kwitnienia - latem czy jesienią - możemy oszacować intensywność kwitnienia wiosną przyszłego roku. Poznać to można po zawiązujących się pąkach kwiatowych, które są znacznie większe od pąków liściowych, gęsto owłosione i przypominające wierzbowe bazie.



W Japonii podczas prac wykopaliskowych znaleziono nasiona magnolii japońskiej (M. kobus), których wiek oszacowano na około dwa tysiące lat. Udało się z nich wyhodować zdrowe, kwitnące rośliny, tylko nieznacznie różniące się od współcześnie żyjących praprawnuczek. Historię tę opisał znany przyrodnik David Attenborough w książce pod tytułem Prywatne życie roślin. Otóż w 1982 roku japońscy archeolodzy odkopali prastare osiedle sprzed dwu tysięcy lat. Jego mieszkańcy byli rolnikami, a swoje zapasy przechowywali w piwniczkach. Tam właśnie, pomiędzy sczerniałymi ziarnami ryżu, odnaleziono nieznane nasienie. Posadzono je do ziemi, podlano, a ono - ku powszechnemu zdumieniu - wykiełkowało! Roślina, która wzeszła, miała wszystkie cechy magnolii japońskiej, do dziś dziko rosnącej w Japonii. Kiedy po jedenastu latach zakwitła, stwierdzono, że różni się od magnolii japońskiej jedynie liczbą płatków, co mogłoby świadczyć, że jest przedstawicielem innego, wymarłego już gatunku.



W okresie przedlodowcowym magnolia była licznie reprezentowana na całej półkuli północnej, lecz obecnie ma tylko dwie ojczyzny. Spośród wszystkich gatunków roślin należących do tego rodzaju zdecydowana większość pochodzi z południowo-wschodnich rejonów Azji, głównie z Chin. U tych drzew kwiaty pojawiają się na bezlistnych gałęziach wiosną, a czasami nawet późną zimą. Nieliczne gatunki wywodzą się z ciepłych obszarów Ameryki Północnej i Środkowej. Te ostatnie to najczęściej rośliny wiecznie zielone, których pora kwitnienia przypada na lato. Piękna magnolia podbiła serca ludzi na całym świecie. Jako pierwsi wprowadzili ją do swoich ogrodów Chińczycy już w VII wieku n.e. W Polsce hoduje się kilka gatunków tych wspaniałych drzew, m.in. magnolię pośrednią, japońską, gwiaździstą, purpurową odmiany 'Nigra', Siebolda, parasolowatą i drzewiastą, a także mieszańce międzygatunkowe, m.in. 'Susan', 'Betty' i 'George K. Hern' (zakwita już w rok lub dwa lata po posadzeniu); w ostatnich latach nowością są odmiany podgatunku magnolii japońskiej (M. k. denudata) o kwiatach żółtych lub intensywnie czerwonych. W naszym kraju można sadzić tylko gatunki bardzo odporne na mróz. Najbardziej korzystne warunki dla magnolii panują w rejonach zachodnich kraju. Najbogatszą kolekcję tych roślin posiada Arboretum w Kórniku pod Poznaniem. Najwspanialej wyglądają wczesną wiosną, gdy na nagich gałęziach pojawiają się dziesiątki bajkowych kwiatów. Nazwa magnolia pochodzi od nazwiska żyjącego na przełomie XVII i XVIII (1638 - 1715) wieku francuskiego botanika Pierre`a Magnola, który jako pierwszy podjął próbę pogrupowania gatunków na rodziny na podstawie zewnętrznego podobieństwa roślin. Cały rodzaj (Magnolia) należy do rodziny magnoliowatych (Magnoliaceae) i liczy około 125 gatunków.
Tajemniczą kuzynką magnolii jest blisko z nią spokrewniona michelia. Nie cieszy się aż taką sławą jak piękna magnolia, ale w swoich ojczystych stronach: na obszarach południowej Azji jest chętnie hodowana zarówno jako roślina ozdobna, jak i do celów użytkowych. Z intensywnie żółtych, obdarzonych wyjątkowo mocnym zapachem kwiatów michelii ekstrahuje się cenne olejki aromatyczne, używane w przemyśle perfumeryjnym i kosmetycznym. Do rodzaju Michelia należy około 50 gatunków drzew i krzewów, z których większość preferuje gorący klimat strefy tropikalnej i subtropikalnej. Kilka zaledwie gatunków rośnie na obszarach chłodniejszych: u podnóża i w niższych rejonach Himalajów. Do tych ostatnich należy właśnie m.in. Michelia champaca rosnąca w Tybecie oraz w chińskiej prowincji Junan. Jest to wysmukłe, wiecznie zielone drzewo o stożkowatym pokroju, które w swoim naturalnym środowisku osiąga imponującą wysokość 30 m. Na początku lata w pachwinach długich liści pojawiają się czarujące, kremowożółte kwiaty, które słyną ze swego szczególnie mocnego aromatu.



Drzewa należące do rodzaju magnolia cechuje duża rozpiętość wzrostu: od skromnych kilku metrów aż po trzydziestometrowe giganty. Znane są okazy rosnącego dziko w górach gatunku Magnolia campbellii, nazywanego popularnie chińskim drzewem tulipanowym, osiągającego wysokość około 50 metrów (drzewa tego nie należy mylić z typowym drzewem tulipanowym, należącym do innej rodziny i pochodzącym z Afryki). Najczęściej jednak wzrost magnolii zawiera się w 8 - 15 metrach dla drzew i 3 - 4 metrach u małych drzewek i krzewów. Natomiast człowiek wyhodował także odmiany karłowe, które mają zwarty pokrój i dorastają zaledwie do 2 metrów wysokości.


czwartek, 03 czerwca 2010, ksanthos_trelos

Polecane wpisy

  • Strażniczka koloru pomarańczowego

    Trafiła do Europy w XVI wieku dzięki konkwistadorom, którzy przywieźli ją z Peru. Liście nasturcji przypominają okrągłe tarcze, nad którymi unoszą się tryumfaln

  • Nasturcje ogrodowe: Odmiany

    W celach ozdobnych uprawiane bywają w ogrodach i na balkonach nasturcja większa ( Tropaeolum majus ) oraz nasturcja ogrodowa ( Tropaeolum x hybridum ). Ta druga

  • Z rabaty na talerz

    Głąbigroszek ( Tetragonolobus purpureus ) przywędrował do nas z Europy Południowej i Środkowej oraz Anglii, gdzie jest uprawiany od dawna. W stanie naturalnym w

TrackBack
TrackBack URL wpisu:
Komentarze
dr_ewa999
2010/06/03 14:48:45
zasadziłam ubiegłego lata i krzew i drzewko :)) zakwitły w tym roku,-drzewko juz w kwietniu a krzew właśnie przekwita, niestety nie pamiętam ich nazw, ale są cudne :)) juz nie mogą się doczekać kiedy się rozrosną i zakwitną ponownie :))
-
wildrose661
2010/06/12 18:57:42
Oj chyba i ja sie skusze i kupie sobie do ogrodu w Polsce, jeszcze nie wiem, ktora, ale musi byc mala i na moj kaszubski mikroklimacik odporna :)