Ogrody natury...
KWIATEK DLA FINETKI 2 (Custom) blogi ! TAWUŁKA NA BLOGA AKSAMITKA NA BLOGA 3 konkurs ! KASZTANOWIEC NA BLOGA

http://www.cyklamen.blox.pl
Blog > Komentarze do wpisu

Malina na plantacji 1/2

 
Rzędy malin wytycza się za pomocą sznura i palików. Następnie należy wykopać dołki głębokości około 15 cm i umieścić w nich sadzonki na tej samej głębokości, na jakiej rosły w szkółce. Po zakończeniu sadzenia zaleca się przycinanie sadzonek tuż nad ziemią i palenie pędów usuniętych, aby zapobiec porażeniu plantacji przez zamieranie pędów malin. Nowe pędy wybijają wiosną z szyjki korzeniowej. Podobnie jak maliny czerwone sadzimy również maliny czarne i jeżyny, z tym że te ostatnie przycinamy około 20 cm nad ziemią. Rośliny najlepiej jest sadzić jesienią, w końcu października lub na początku listopada. Korzenie zdążą wówczas jeszcze zregenerować i rozrosnąć się przed zimą, przed spadkiem temperatury ziemi poniżej 4°C. Sadzenie wiosenne daje gorsze rezultaty, ponieważ często na wilgotnych glebach albo z powodu nawału prac wiosennych zostaje wykonane za późno. Malina lepiej plonuje jeżeli posadzona zostanie przy drutach. Przy sadzeniu nie należy wyłamywać pąków u podstawy krzewu, gdyż od rozwoju tych pąków zależy dalszy wzrost rośliny. Najczęściej stosowanym systemem prowadzenia malin jest obecnie ich uprawa szpalerowa przy drutach. Odległość między rzędami w nowoczesnej szpalerowej uprawie powinna wynosić od 2,5 - 3 m. Druty mocuje się najczęściej na dwóch poziomach do słupków betonowych lub drewnianych. Na niższym poziomie umieszcza się równolegle dwa druty, jeden po jednej, drugi po drugiej stronie słupka. Malin nie przywiązuje się, tylko pędy wsuwamy między druty, co bardzo zmniejsza nakłady pracy. Do wyższego drutu przywiązuje się pędy sznurkiem, jeden pęd od drugiego mniej więcej co 5 cm. Jesienią nie będą one zbyt sztywne, będzie je można łatwiej położyć na ziemi celem przykrycia przed mrozem. Na drugi rok przywiązuje się drugoroczne pędy jeden do jednego, drugi do drugiego drutu, a 20-30 cm ponad górnym drutem przycina się je, aby się lepiej rozgałęziały i rozwinęły więcej pąków kwiatowych. Krzewy malin mają tendencję do rozrastania się i łączenia w jeden gęsty i szeroki żywopłot, do czego nie należy dopuszczać. Odrębność krzewów uzyskuje się usuwając odrosty korzeniowe. Wiosną należy wykonać przegląd pędów wyrosłych w ubiegłym roku, powinno ich pozostać od 8 do 12. Jeżeli jest więcej to wycina się najsłabsze. W ciągu okresu wegetacyjnego ze starej karpy i korzeni wyrastają nowe pędy. W każdym krzewie należy zostawić 10 najsilniejszych i najzdrowszych pędów, resztę wycina się zanim osiągną wysokość 15 cm. Utrzymując plantację złożoną z odrębnych krzewów nie tylko nie spowoduje się zmniejszenia plonu, lecz przeciwnie, zwiększy się go, ponieważ silne pędy owocują obficiej, a dodatkowo łatwiej chronić jest przed chorobami grzybowymi. Należy wycinać przy ziemi i palić stare, dwuletnie pędy. Pozbywamy się w ten sposób ewentualnych źródeł zakażenia patogenami. Powinno się to robić nawet na tych plantacjach gdzie nie ma objawów chorobowych zamierania pędów malin. Można pozostawić wycięte pędy aż do września. Zaschną one do tego czasu i zaczną się kruszyć. W tym stanie znacznie łatwiej jest je wybrać i wyrzucić niż latem. Latem zarodniki grzybów rozprzestrzeniają się słabo, dlatego też można stare pędy pozostawić do jesieni, kiedy ich wyrzucenie zajmie mniej czasu. Pędy tegoroczne będą owocowały w przyszłym roku. Jeżeli malinę prowadzimy przy drutach pędy te do nich należy przywiązywać (5 cm jeden od drugiego). Skracanie wykonuje się tylko wtedy gdy pędy są wyższe niż 180 cm (skracanie pędów jednorocznych zmniejsza plon). Maliny prowadzone bez drutów należy przyciąć na wysokości około 120 cm, gdyż inaczej pokładałyby się na ziemi. Zmniejsza to jednak przyszłoroczny plon owoców.

Odchwaszczanie malin jest najważniejszym zabiegiem pielęgnacyjnym. Szerokie międzyrzędzia łatwo jest odchwaścić mechanicznie odpowiednimi narzędziami, rzędy trzeba odchwaścić ręcznie lub za pomocą herbicydów, które w malinach łatwiej zastosować niż np. na plantacji truskawek, ponieważ zabieg przeprowadza się przed wznowieniem wegetacji przez rośliny albo późną jesienią. Najlepszym sposobem utrzymania gleby na całej plantacji malin jest jednak bezwzględnie ugór herbicydowy. Daje on lepsze rezultaty, ponieważ pozwala na rozrastanie się korzeni roślin w powierzchniowej, najbardziej żyznej warstwie gleby. Rośliny w pierwszym roku po posadzeniu są bardzo wrażliwe, stosować się więc powinno niższe dawki herbicydów. Z polecanych herbicydów można tu wymienić: Gesatop i Gesaprim. Po wycięciu pędów malin należy sprawdzić i w miarę konieczności naprawić rusztowanie. Nie powinno się odkładać tego na miesiące zimowe. Podczas mrozu trudniej jest wbijać paliki, a uszkodzone rusztowania zaburza uczucia estetyczne naszych ewentualnych gości. Po naprawieniu rusztowania podwiązuje się pędy jednoroczne. Pozostawia się przy tym na jednej roślinie tylko po 4 - 6 najsilniejszych pędów. Na razie pędów nie należy skracać. Umieszcza się je równomiernie na rusztowaniu. 

Przed założeniem plantacji malin należy zastosować głęboką orkę co umożliwi wprowadzenie w sąsiedztwo korzeni obornika, potasu, fosforu i magnezu. Zalecana dawka to 400-600 kg obornika, 1500-3000 g potasu, 1000-2000 g magnezu, 2000-3000 g fosforu na 100 m2, jeśli gleba jest kwaśna należy ją zwapnować. W dalszych latach maliny mają zwiększone zapotrzebowanie na azot, dawka tego pierwiastka powinna wynosić około 600-1000 g na 100 m2. Okres użytkowania plantacji malin wynosi około 10 lat, należy ją corocznie nawozić potasem w dawce około 800-1200 g czystego składnika na 100 m2. Zaopatrzenie w potas jest bardzo ważne, jego niedobory powodują spadek wysokości plonu. Bardzo często nawet na dobrze prowadzonych plantacjach malin stwierdzono wyraźne objawy niedostatku magnezu, a w związku z tym również zmniejszenie się plonów. Najczęściej gleby, na których występują braki magnezu są kwaśne. Należy zwapnować ją wapnem dolomitowym, nie doprowadzając jednak do odczynu obojętnego na który maliny reagują chlorozą. 

Nie ulega wątpliwości, że poprzez nawadnianie malin można podnieść ich poziom plonowania. Właściwe nawadnianie jest bardzo pożądane w dalszych latach prowadzenia plantacji, zwłaszcza w rejonach, gdzie rocznie opady atmosferyczne wynoszą mniej niż 700 mm rocznie, a gleby są lekkie. Na plantacjach malin zaleca się nawadnianie kropelkowe, ponieważ wymaga mniejszych niż deszczownia nakładów inwestycyjnych i zużywa znacznie mniejsze ilości wody, albo deszczownie podkoronowe, ponieważ jest ono mniej zawodne w działaniu. 

Zwalczanie kostnika malinowca. Chrząszcze zimują w glebie, a wiosną żerują na liściach wygryzając wzdłuż nerwów wąskie szczeliny. W pąkach kwiatowych niszczą pręciki i nektarniki. Samica składa jaja na dnie kwiatowym. Larwy żywią się dnem kwiatowym i owockami. W czasie dojrzewania owoców larwa opuszcza owoc i kryje się w glebie, gdzie ulega przepoczwarczeniu. Zapobieganie i zwalczanie: Opryski przeciwko temu szkodnikowi należy wykonać w okresie rozluźniania się pąków kwiatowych używając środków: Owadofos pł 540 EC, Decis 2,5 EC, Zolone 35 EC, Bulldock 025 EC, Karate 25 WG
Zwalczanie kwieciaka malinowca. Szkodnik jest czarnym chrząszczem, zimującym w resztkach roślin lub w wierzchniej warstwie gleby. Wiosną samica składa przeciętnie 60 jaj, po jednym w pąku kwiatowym. Po złożeniu jaj samica podcina szypułkę kwiatową, wskutek czego pąk nie rozwija się, więdnie i opada. Szkodnik rozwija się w opadłym pąku i na początku lipca pojawiają się dorosłe chrząszcze, które żerują na liściach nie wyrządzając już większych szkód. Największa jego szkodliwość polega na tym, że niszczy on wierzchołkowe kwiaty, z których powstałyby najwcześniejsze, a więc najcenniejsze owoce. Zapobieganie i zwalczanie: W celu zwalczenia kwieciaka wykonuje się zabiegi na 10 - 14 dni przed kwitnieniem przy użyciu jednego z następujących preparatów: Zolone 35 EC, Owadofos pł. 540 EC, Trebon 10 EC, Decis 2,5 EC, Danitol 10 EC
Zwalczanie przeziernika malinowca. Samica motyla składa jaja w końcu sierpnia i we wrześniu na dolnych odcinkach pędów malin lub na ziemi w ich pobliżu. Młode gąsienice żerują na powierzchni pędów, potem wgryzają się do ich wnętrza i drążą korytarze w kierunku karpy korzeniowej. Porażone pędy rosną i owocują słabiej, łatwo wyłamują się na wietrze. Na dolnych odcinkach pędów widać zrakowaciałe nabrzmienia. Zapobieganie i zwalczanie: Opryski krzewów maliny przeprowadza się po zbiorze wszystkich owoców, a zabieg ewentualnie można powtórzyć po dwóch tygodniach przy użyciu następujących środków: Owadofos pł. 540 EC, Basudin 25 EC, Sumithion 500 SC, Nurelle D 550 EC.
Zwalczanie oraz zapobieganie zamieraniu pędów malin. Jest to najgroźniejsza choroba maliny. Zakażeniu ulegają już pędy w pierwszym roku rozwoju. Pojawiają się na nich, zwłaszcza na dolnej części, podłużne plamy, czasami brunatne z wyraźnym fioletowym odcieniem lub jasnobrunatne, na których pojawiają się płaskie czarne tarczki. W końcu lata i jesienią kora pęka i łuszczy się, ale zamiera tylko skórka. Dopiero w końcu maja dwuletnie pędy ulegają silnemu osłabieniu, wskutek czego wydają bardzo mało owoców. Wiele pędów zamiera. Zapobieganie i zwalczanie: Metody agrotechniczne mają większe znaczenie w zwalczaniu tej choroby niż chemiczne. Należy usuwać źródła infekcji, wycinając tuż przy ziemi i paląc pędy dwuletnie po zakończonym owocowaniu. Trzeba zapewnić krzewom luźny pokrój, a jeszcze lepiej rozpinać pędy na drutach. Ochrona chemiczna malin zaczyna się od opryskania roślin Krezotolem lub Nitrosanem tuż przed pękaniem pąków. Po dorośnięciu pąków co 10 dni opryskuje się Euparenem, Ronilanem, Rowralem. Opryskuje się również jednym z tych preparatów na początku, w pełni i przy końcu kwitnienia. Po zbiorze owoców w przypadku silnego wystąpienia choroby trzeba zastosować dwa opryskiwania w odstępie dwutygodniowym. Ważne jest również zwalczanie pryszczarka namaliniaka łodygowego, gdyż przez uszkodzone miejsca łatwiej zachodzi infekcja. 

Maliny należą do owoców wrażliwych na uszkodzenia i gnicie. Należy zbierać je w stanie dojrzałości technicznej, gdy barwa owoców przechodzi z różowej we właściwą, zwykle na 2-3 dni przed dojrzałością spożywczą. Zbiera się maliny bez dna kwiatowego do łubianek o pojemności 2 kg. Pojemniki wypełnia się w 2/3, aby owoce się nie pogniotły. Wydajność zbioru malin wynosi około 2 do 5 kg na godzinę. Przechowywanie owoców jagodowych, szczególnie malin ze względu na ich budowę i właściwości w warunkach domowych jest bardzo trudne i krótkotrwałe, a z reguły prawie w ogóle niemożliwe. Dlatego owoce te najlepiej jak najszybciej przeznaczyć do konsumpcji lub przetwórstwa.


sobota, 07 marca 2009, ksanthos_trelos
TrackBack
TrackBack URL wpisu:
Komentarze
Gość: Lobeo, host-89-228-18-84.zamosc.mm.pl
2010/10/23 09:31:32
jakich plonów z malin możnz się spodziewać w pierwszym roku założenia plantacji? Lobeo@interia.eu
-
Gość: , host-31-6-151-77.dynamic.mm.pl
2012/10/28 00:03:37
Witam pisze prace inż na temat malin ich uprawy, ochrony itd, czy mógłbyś mi podesłać tytuły książek oraz autorów z których korzystałeś pisząc ten artykuł?. Będę wdzięczny oto kontakt dam1269@wp.pl