Ogrody natury...
KWIATEK DLA FINETKI 2 (Custom) blogi ! TAWUŁKA NA BLOGA AKSAMITKA NA BLOGA 3 konkurs ! KASZTANOWIEC NA BLOGA

http://www.cyklamen.blox.pl
Blog > Komentarze do wpisu

Maki ozdobne

 

 

 Papaver nudicaule - mak syberyjski, zależnie od terminu siewu może być rośliną jednoroczną lub dwuletnią. Mak ten pochodzi z Syberii i Kaukazu. Kwiaty o barwach białych, żółtych, pomarańczowych i czerwonych pojawiają się pojedynczo na szczytach pędów o długości 25-30 cm. Kwitnienie w odróżnieniu od maku wschodniego rozciągnięte jest w czasie. Roślina pełni funkcję ozdobną od czerwca do września.


Nadaje się do wysadzania na rabatach. Ścięte kwiaty mogą posłużyć do tworzenia bukietów.

Mak wschodni (Papaver orientale), czasami nazywany makiem tureckim - gatunek wieloletni, bylina. Występuje w stanie dzikim w Azji Mniejszej (Armenia, Kaukaz, Persja). W Polsce jest uprawiany jako roślina ozdobna, czasami dziczejąca (efemerofit). Gatunek dorasta do 90 cm, odmiany uprawne zaś do 120 cm.


Liście pierzaste, owłosione; głównie odziomkowe, tworzące przyziemną rozetę, łodygowe nieliczne i mniejsze. Po kwitnieniu liście zasychają. Korzenie głebokie i mięsiste. Kwiat jasnoczerwony, o średnicy do 15 cm. Mają u różnych odmian kolor od łososioworóżowego do wiśniowoczerwonego. U nasady płatków posiadają czarną plamę. Podobnym gatunkiem jest mak przykwiatkowy. Jest wyższy i ma pierzaste liście pod kielichem. Istnieją także liczne, podobne mieszańce. Nadają się na rabaty i na grupy w trawnikach. Kwitną w maju-czerwcu.


Są też uprawiane na kwiat cięty (kwiaty należy ścinać, gdy są jeszcze w pąkach, rozwinięte szybko
więdną). Niemal wszystkie uprawiane odmiany są mieszańcami maku wschodniego z makiem przykwiatkowym. Rozmnaża się go wiosną i jesienią z sadzonek korzeniowych. Wymaga stanowiska słonecznego i raczej suchego. Nie ma specjalnych wymagań co do gleby. Po przekwitnieniu pędy ścina się.

Odmiany:

    'Beauty of Liwer';
    'Brilliant':


    'Victoria Luise';
    'Cedric Morris':

Nasiona wysiewa się bezpośrednio do gruntu począwszy od kwietnia. Siew można w pewnych odstępach czasu powtarzać, uzyska się wówczas ciągłość kwitnienia. Bardzo gęste wschody należy przerywać. Nie znosi przesadzania. Maki wymagają słonecznych stanowisk oraz gleb suchych do średnio wilgotnych, dobrze zdrenowanych, lekkich i żyznych. Nie tolerują mokrych miejsc ani ciężkiej gleby, gdyż w takich warunkach gniją ich grube, palowe korzenie. Do bardziej popularnych i wartościowych gatunków należą: Papaver glaucuin - o kwiatach karminowoczerwonych; mak polny pełnokwiatowy ma kwiaty różnobarwne; mak lekarski pełnokwiatowy ma kwiaty białe, ognistoczerwone, różowe, srebrzystołososiowe, szkarłatne; mak lekarski peoniowy, pełnokwiatowy ma kwiaty białe, łososiowe, ognistoczerwone, różowe. Nasiona wszystkich wymienionych gatunków znajdują się w sprzedaży w czystych barwach, a także w specjalnych mieszankach.
Najczęściej są uprawiane z przeznaczeniem na kwiat cięty. Aby przedłużyć ich trwałość w wazonie, kwiaty należy ścinać w fazie pąka, gdy zaczynają pękać działki kielicha. Po ścięciu sok mleczny wysychając zatyka światło kanalików transportujących wodę, czego skutkiem jest szybkie więdnięcie kwiatów w wazonie. By temu zapobiec tuż po ścięciu należy końce łodyg zanurzyć na chwilę w gorącej wodzie lub przypiec nad ogniem czy na gorącej blasze (płycie kuchennej).

Najpopularniejsze gatunki:
 mak alpejski (P. alpinum)
 mak atlantycki (P.  atlanticum)
 mak Bursera (P. burseri)
 mak chibiński (P. chibinense)
 mak lekarski (P. somniferum)
 mak piaskowy (P. argemone)
 mak polarny, mak swalbardzki (P. dahlianum)
 mak polny (P. rhoeas)
 mak przykwiatkowy (P. bracteatum)
 mak syberyjski (P. nudicale)
 mak wątpliwy (P. dubium)
 mak wschodni (P. orientale)

niedziela, 07 września 2008, ksanthos_trelos
TrackBack
TrackBack URL wpisu: